Zondag 26 januari 2020
Deelnemers: Ton, Tonnie, Nel, Patricia, Ineke en Jaap
Verslag en foto: Jaap Sonnevijlle

Ton heeft afgelopen week het programma voor dit voorjaar in de app-groep verspreid en dit rondje Haanwijk is als eerste aan de beurt.


Aanvalluh ...
Weerman Gerrit Hiemstra waarschuwde er zaterdag al voor: na zaterdag zou ook zondag een saaie dag worden voor iedereen én voor de weermannen en – vrouwen zelf. Met een drupje regen en wat nevel kwamen we aan op Haanwijk. En het leek erop dat ook de vogels dat weerbericht meegekregen hebben; het was over het algemeen best wat stilletjes ... behalve dan het moment vrijwel aan het begin van de wandeling toen we ingehaald werden door een jonge vader met dito kids die – zo leek het – al van verre op ons gemunt hadden: aanvalluh ... Nel deed nog een poging om hen even naar de vogels te laten luisteren, maar hun aanvalsplan kreeg (begrijpelijk) voorrang

Al was het dan niet direct een spektakel wat we aantroffen; het was toch een fijne wandeling en de lijst van Ton ziet er nog niet zo gek uit. Het begon overigens bijna direct met bijvangst in de vorm van een eekhoorn.

De zwarte specht - die Jaap van der Linden een paar dagen terug hier gespot had (zie waarnemingen.nl) - zagen we helaas niet. Maar - naast een groene specht op een afstandje - was het wel genieten van twee grote bonte spechten die op redelijk korte afstand via geroffel met elkaar aan het overleggen waren. Langs de Dommel konden we er eentje even goed aan het werk zien (totdat ook dat exemplaar naar - voor ons - de achterkant van de boom verdween).

Een paar groepjes staartmeesjes zijn elke keer weer leuk om te volgen. En Tonnie was al rap - op het gehoor - een boomklever op het spoor gekomen. Het leek wel of dit exemplaar ons een tijdje volgde, maar geen zin had om in beeld te komen. Gelukkig zag Tonnie aan het eind van de wandeling bij het bakhuisje er een in de boom. Ook zijn dag weer goed!

Het was af en toe even zoeken, bijvoorbeeld naar het goudhaantje dat Ton wel hoorde, maar die we niet te zien kregen (ook niet na de lokroep die Ton liet horen).

Langs De Dommel hoorden we de spreeuwen aan de overkant zich - zoals we dat kennen - goed roeren. Ton verwees naar recent onderzoek over de spreeuwenwolken. Vliegend met een snelheid van meer dan 30(?) km per uur houden ze om zich heen een stuk of 6 vogels in de gaten en op eenzelfde afstand en reageren dan kennelijk razendsnel op elkaar 1 . Bij de Dommel genoten we ook van dichtbij van een pimpelmeesje die zaadjes uit een lisdodde aan het plukken was.

Aan de Laan Haanwijk konden we - met waardering - het resultaat aanschouwen van onze ‘collega’s’ van de natuurwerkgroep; door de vensters die zij er gemaakt hebben is kasteel Herlaer weer mooi in het zicht. En bij terugkomst blijkt dat - net zoals het vogelen - het voorspellen van het weer altijd iets onvoorspelbaars in zich heeft: er komt zowaar een flauw zonnetje tevoorschijn.